22 listopada we Lwowie trwały obrady III Międzynarodowej Konferencji Naukowo-Praktycznej «Miejsca pamięci. Polsko-ukraiński dialog porozumienia. 85. rocznica Zbrodni Katyńskiej».

10 kwietnia w Czortkowie na Tarnopolszczyźnie odbyły się uroczystości upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej i katastrofy smoleńskiej – podaje Konsulat Generalny RP w Łucku.

Ten esej, ostatni w cyklu, poświęcimy zamordowanym w Katyniu polskim oficerom, którzy pochodzili z terenu współczesnego obwodu tarnopolskiego lub byli z nim związani.

W tym eseju opowiadamy o zamordowanych w Katyniu polskich żołnierzach, którzy pochodzili z terenu współczesnego obwodu wołyńskiego lub byli z nim związani.

Ten esej poświęcimy zamordowanym w Katyniu polskim oficerom, którzy pochodzili z terenu współczesnego obwodu rówieńskiego lub byli z nim związani. Wśród zamordowanych przez sowieckich oprawców był także Innocenty Głowacki, niezasłużenie zapomniany ukraiński działacz społeczny i przedsiębiorca.

19 kwietnia w Pałacu Kultury w Łucku została otwarta wystawa zdjęć Krzysztofa Heyke «Nie tylko Katyń».

13 kwietnia 1943 r. z komunikatu Radia Berlin świat dowiedział się, że w Katyniu bolszewicy zamordowali «około 1/3 pełnego stanu oficerów dawnej armii polskiej». W kolejnych dziesięcioleciach w tym dniu tradycyjnie przypominano o zbrodni pod Smoleńskiem, a w 2007 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił dzień 13 kwietnia Dniem Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej.

Osiemdziesiąt dwa lata temu Rosjanie wykonali «mokrą robotę», do dziś okrytą hańbą i niesławą – dopuścili się zbrodni katyńskiej, mordując na terenie zachodniej Rosji i wschodniej Ukrainy prawie 22 000 polskich oficerów, podoficerów i strażników granicznych schwytanych podczas nazistowsko-sowieckiej inwazji w 1939 roku. Dziś powtarzają swoje barbarzyństwo w Ukrainie – pisze amerykański pisarz Allen Paul, autor głośnej książki o zbrodni katyńskiej.

W Katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku odbyła się żałobna msza święta w intencji ofiar Zbrodni Katyńskiej i Katastrofy Smoleńskiej.

Chociaż Związek Strzelecki głosił hasło: «Naród pod bronią», zmierzając do przygotowania społeczeństwa na wypadek wojny, na Wołyniu na pierwszym miejscu stawiał przede wszystkim wychowanie narodowe (tu można przeczytać cześć 1 oraz część 2).