20 lat temu ks. Markijan Trofimiak przyjął sakrę biskupią.

„Wiedzieliśmy, że czas ateizmu i walki z religią kiedyś dobiegnie końca, że nie może tak trwać wiecznie. Ale na pewno nikt z nas nie śmiał nawet marzyć, że stanie się to za naszego życia i, tym bardziej, że będziemy nie tylko świadkami, lecz także uczestnikami tego odrodzenia.” Tak wspominał okres sprzed dwudziestu lat ordynariusz łucki, bp Markijan Trofimiak, rozpoczynając sprawowanie liturgii dziękczynnej 2. marca 2011 roku w łuckim kościele katedralnym.

Odrodzenie przyszło niespodziewanie. W dniu 16. stycznia 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II mianował pierwszych biskupów dla Ukrainy powołując do życia hierarchię kościelną na tych ziemiach. Po raz pierwszy od czasów wojny we lwowskiej katedrze łacińskiej odbyły się święcenia biskupie. 2. marca 1991 roku z rąk arcybiskupa Mariana Jaworskiego, metropolity lwowskiego, obecnie kardynała, przyjęło sakrę biskupią trzech kapłanów: o. Rafał Kiernicki, ks. Jan Olszański oraz ks. Markijan Trofimiak.

Dwadzieścia lat po tym wydarzeniu na Eucharystii w łuckim kościele katedralnym zgromadzili się pasterze Kościoła, kapłani i zakonnice, oraz liczni wierni, by wspólnie oddać chwałę i dziękować Bogu za ocalenie i odrodzenie Kościoła na tych terenach, a także by prosić o łaskę i błogosławieństwo na dalsze lata dla ordynariusza diecezji łuckiej, biskupa Markijana.

W swojej homilii abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski, mówił o przemianie wewnętrznej, która zachodząc w sercu człowieka staje się zalążkiem wszelkich przemian w świecie. Chodź i zobacz, – tak zachęcał Natanaela apostoł Filip, by ten przestał ironizować i osobiście się przekonał, czy może być co dobrego z Nazaretu. Udaje się więc do Jezusa i z niedowiarka staje się wierrzącym. Poznaje Mistrza nie ze słyszenia, stereotypów i plotek, lecz osobiście się z Nim spotykając, nawiązując relację osobistą, wchodząc w zażyłość. Tacy ludzie stają się świadkami, a właśnie świadków potrzebuje Chrystus – powiedział metropolita.

Wydawało się niemożliwe, by życie religijne przetrwało w kraju, gdzie świątynie były zamykane i burzone, a wierni oraz ich pasterze okrutnie prześladowani, wywożeni lub uśmiercani. Byli jednak ludzie, którzy dzięki mocnej więzi, zażyłości z Bogiem, mogli przeciwstawić się systemowi ateistycznemu i antyludzkiemu. Historia każdego z nich zaczyna się od owego pójścia i zobaczenia, po których nastąpiło podążanie za Mistrzem, dokądkolwiek się uda.

Pod koniec uroczystej liturgii życzenia jubileuszowe biskupowi Markijanowi złożyli obecni biskupi i kapłani rzymskokatoliccy, przedstawiciele Kościoła Prawosławnego: arcybiskup Jewsewij, metropolita rówieński i ostrogski, oraz arcybiskup Mychaił, arcybiskup łucki i wołyński Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego i arcybiskup Nifont, metropolita łucki i wołyński wraz z duchowieństwem Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. W imieniu biskupa greckokatolickiego Jozafata Howery, egzarchy łuckiego, przemówił ks. infułat Roman Behej. Życzenia również złożyli: p. Tomasz Janik – Konsul Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Łucku, p. Mykoła Romaniuk – burmistrz Łucka, p. Walentyn Witer – zastępca szefa Rady Obwodowej, p. Wołodymyr Doroszenko – w imieniu szefa Wołyńskiej Obwodowej Administracji Państwowej p. Borysa Klimczuka, a także przedstawiciele uczelni łuckich i stowarzyszeń kultury polskiej w Łucku.

Wiaczesław KRYSZTAL