Portal «Dziedzictwo za granicą. Baza poloników», gromadzący informacje o materialnych śladach obecności polskiej kultury na całym świecie, jest już dostępny także w ukraińskiej wersji językowej – podaje Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą Polonika.

Dzięki ukraińskiej wersji portalu mieszkańcy Ukrainy z różnych regionów mogą teraz odkrywać poloniki na terenie swojego kraju, co może prowadzić do ich ochrony, ale przede wszystkim zrozumienia ich znaczenia wśród lokalnych społeczności, a także pogłębiania wiedzy na temat polsko-ukraińskiej historii.

«Uruchomienie portalu wpisuje się w działania Instytutu Polonika: od lat prowadzimy prace dokumentacyjne, inwentaryzacyjne, badawcze, a przede wszystkim konserwatorskie na terenie Ukrainy. Utworzenie i uruchomienie bazy jest kontynuacją tych inicjatyw. Szczególnie dzisiaj – kiedy w Ukrainie toczy się wojna, kiedy na nowo określamy nasze relacje – kształtowanie wspólnego spojrzenia na nasze dziedzictwo, jest wyjątkowo istotne» – mówi p.o. dyrektora Instytutu Polonika Sylwia Tryc.

Portal «Dziedzictwo za granicą. Baza poloników» prowadzony przez Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą Polonika to unikalny cyfrowy zbiór, gromadzący informacje o materialnych śladach obecności Polaków na całym świecie.

Instytut Polonika zamierzał już na początku prac nad bazą uruchomić wersję ukraińską, wymagało to jednak ogromnych nakładów, zarówno finansowych jak i pracy. Prace rozpoczęły się w 2023 roku od przygotowania zaplecza technicznego.

Baza liczy około 72 000 wpisów, to są setki stron tekstu i innych materiałów. W samej bazie znajduje się około 2 500 miejscowości. Dla każdej z nich trzeba było znaleźć nazwę ukraińską i ją wprowadzić, co było jednym z większych wyzwań w tłumaczeniu.

Z Ukrainą na portalu powiązanych jest 20 000 wpisów, czyli blisko jedna trzecia. Około 9 000 wpisów dotyczy obiektów, w tym w dużym stopniu nagrobków. Kilkaset w tej liczbie to budowle, obrazy, rzeźby i inne artefakty. Ponadto jest tam około 120 cmentarzy wojennych i ponad 10 000 pochowanych tam osób. Jest to efekt gigantycznej pracy wykonywanej przez pracowników Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, którzy zajmują się tą dokumentacją.

Baza gromadzi również informacje o prowadzonych pracach konserwatorskich (ponad 50 projektów) czy działaniach społecznych (ponad 160 projektów).

Portal jest cały czas rozbudowywany, codziennie pojawiają się na nim nowe wpisy. Każdy z nich jest tłumaczony na język ukraiński.

Tylko w tym roku stronę odwiedziło już 60 000 osób. Około 1 000 wejść odnotowano z terenu Ukrainy. Znacznie więcej użytkowników bazy mieszka w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Francji i na Litwie. Poszukują informacji genealogicznych, miejsc pochówków, ale także informacji o miejscach, dokąd wybierają się na wakacje.

MW