16 października 34 lata temu Karol Wojtyła został papieżem. Od 2001 roku ta data jest obchodzona jako Dzień Papieski.
28 września 1978 roku Radio Watykan podało wiadomość o śmierci Jana Pawła I, którego pontyfikat trwał zaledwie 33 dni. Kolegium kardynalskie miało wybrać nowego papieża. Do Rzymu wezwano 111 przedstawicieli Kościoła ze wszystkich stron świata. Panowało przekonanie, że następcą Jana Pawła I będzie któryś z Włochów, ponieważ to oni, nieprzerwanie od 450 lat, rządzili Watykanem.
16 października 1978 roku, świat ze zdumieniem dowiedział się o wyborze Polaka Papieża Jana Pawła II. Na Placu Św. Piotra nowo wybrany papież, zwrócił się do wiernych: „Powołali go z dalekiego kraju. Z dalekiego, ale jednocześnie jakże bliskiego poprzez Komunię w chrześcijańskiej wierze i tradycji. Nie wiem, czy będę umiał dobrze wysłowić się w waszym...w naszym języku włoskim. Gdybym się pomylił, to mnie poprawiajcie". Tłum zareagował powitalnymi okrzykami, ale jednocześnie pytano, kim jest ten człowiek i skąd się wziął?
Opowieść o Karolu Wojtyle rozpoczyna się zupełnie zwyczajnie. Chłopiec przyszedł na świat 18 maja 1920 roku w Wadowicach, małym polskim miasteczku... Po latach, odwiedzając Wadowice, Jan Paweł II mówił: „Tu w tym mieście, wszystko się zaczęło (...) i życie się zaczęło, i szkoła się zaczęła, i studia się zaczęły, i teatr się zaczął i kapłaństwo się zaczęło". W 1942 roku podjął decyzję i wybrał drogę kapłańską. 2 listopada 1946 roku w krypcie św. Leonarda na Wawelu odprawił swoją pierwszą mszę świętą. Kilkanaście dni później wyjechał na studia do Rzymu. Wrócił po dwóch latach i do posługi kapłańskiej otrzymał pierwszą parafię w podkrakowskiej Niegowici. Tu po raz pierwszy, zanim rozpoczął swoją pracę wśród wiernych, uklęknął i ucałował ziemię. Nawet nie przeczuwał, że wiele lat później, ten gest stanie się symbolem powitania, który będzie mu towarzyszył w pielgrzymkach po świecie, aż do chwili, gdy stan zdrowia uniemożliwi swobodne pochylanie się. Żaden inny gest nie oddawałby lepiej szacunku dla odwiedzanego kraju i jego mieszkańców...
Opatrzność tak pokierowała losem Karola Wojtyły, że 16 października 1978 roku w Rzymie, przyjął na swoje barki odpowiedzialność za Kościół katolicki na świecie i wypowiedział najtrudniejsze zdanie w swoim życiu: „W posłuszeństwie wiary wobec Jezusa Chrystusa, mojego Pana, zawierzając Matce Chrystusa i Kościoła, świadom wszelkich trudności – przyjmuję". Przyjął na siebie ciężar problemów i wyzwań, przed którymi stawał współczesny Kościół i świat XX wieku. Wychodził do ludzi, którzy szukali swojego miejsca w życiu i szukali swojej tożsamości w spotkaniu z Bogiem.
Od 2001 roku obchodzony jest Dzień Papieski – w tym roku pod hasłem „ Jan Paweł II – Papież Rodziny". Warto przypomnieć słowa Jana Pawła II, który nauczał: „Rodzina jest sobą, jeżeli buduje się na wzajemnym zaufaniu. Na zawierzeniu wzajemnym. Tylko na takim fundamencie można zbudować proces wychowania, który stanowi podstawowy cel rodziny i jej pierwszorzędne zadanie (...) Rodzice sami muszą być dobrze wychowani, ażeby wychowywać i sami też wciąż muszą się wychowywać, ażeby wychowywać. Tylko pod takimi warunkami, przy takiej postawie wewnętrznej, proces wychowania może być owocny".
Dzień Papieski obchodzony jest w dniu 16 października. Jako święto państwowe zostało ono ustanowione decyzją Sejmu RP ustawą z dnia 27 lipca 2005 roku „w hołdzie największemu autorytetowi XX wieku". W Kościele katolickim w Polsce Dzień Papieski jest obchodzony w niedzielę poprzedzającą datę 16 października.
Warto czerpać i korzystać z nauk błogosławionego Jana Pawła II, choćby ze względu na to, że Polska nigdy nie miała Człowieka tej miary.
Jadwiga DEMCZUK
