W dniu 77. rocznicy II wojny światowej, 1 września, mieszkańcom Łucka przypomniano ówczesne tragiczne wydarzenia. W Kościele św. Apostołów Piotra i Pawła otwarto dokumentalną wystawę fotograficzną «Samarytanie z Markowej» i pokazano film «The symphony of sorrowful songs».

Wystawa oraz przegląd filmu w Łucku zostały zorganizowane przez Konsulat Generalny RP i Kościół Katedralny św. Piotra i Pawła.

Dedykowana osobom ratującym Żydów wystawa fotograficzna «Samarytanie z Markowej» została podzielona na kilka części i w większości zawiera zwykłe zdjęcia z archiwów rodzinnych, na przykład, zrobione w czasie prac rolnych. Większa część ekspozycji ukazuje losy rodziny Ulmów z Markowej, rozstrzelanej w 1944 r. za to, że ukrywali u siebie dwie rodziny żydowskie.

Film brytyjskiego reżysera Tony’ego Palmera «The symphony of sorrowful songs» («Symfonia pieśni żałosnych») został wyprodukowany w 1993 r. w oparciu o III Symfonię polskiego kompozytora Henryka Góreckiego w wykonaniu orkiestry «London Sinfonietta» (dyrygent – David Zinman, solo – Dawn Upshaw). Zgodnie z koncepcją kompozytora film został podzielony na trzy części i przedstawia najbardziej tragiczne wydarzenia ХХ w.: od horroru hitlerowskich obozów koncentracyjnych do bombardowania Jugosławii.

Tony Palmer specjalnie do przeglądu filmowego w Łucku nagrał wideo, w którym przekazał główne przesłanie filmu i opowiedział o swoim spotkaniu z Góreckim. «Symfonia Góreckiego składa się z trzech części, połączonych jednym wspólnym tematem. W pierwszej części Matka Boża mówi o swoim zaginionym synu; druga jest poświęcona napisom o obozie zagłady, zwłaszcza napisowi małej dziewczynki: «Mamo, nie płacz za mną»; trzecia ukazuje straszne wydarzenia, gdy wojna przechodzi przez wioskę niszcząc wszystko na swojej drodze, a matka szuka swojego dziecka. Wszystkie trzy części symfonii łączy jeden temat – temat poszukiwania przez matkę swojego dziecka» – powiedział reżyser. Według niego, napisana przez Góreckiego muzyka «jest bardzo aktualna do dziś, ona jest o teraźniejszości… te okropne fragmenty ukazujące cierpienia dzieci zawierają główne przesłanie: «Co uczyniliście z moimi dziećmi?» Pyta o to Matka Boża». Toni Palmer zauważył, że po obejrzeniu filmu wszyscy otrzymują swoistą przestrogę i powinni zastanowić się nad tym, żeby te wydarzenia nigdy więcej się nie powtórzyły, uczynić wszystko, aby ocalić ludzkość od okropnych tragedii, świadkiem których stał się ХХ w.

Olga SZERSZEŃ