Wiesław Ochman urodził się krótko przed II wojną światową, w roku 1937. Jego ojciec został aresztowany przez Niemców w roku 1944 i nikt więcej o nim niczego się nie dowiedział. Syn już nigdy nie zobaczył ojca. Wychowywała go matka, która zaszczepiła w nim zainteresowania artystyczne.

Najpierw chciał studiować malarstwo, a potem zdecydował się na studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na wydziale ceramiki. Dopiero w czasie studiów rozpoczął naukę śpiewu, najpierw u Gustawa Serafina w Krakowie, a potem u Marii Szłapak w Bytomiu. Studia jednak skończył i uzyskał tytuł magistra inżyniera. Jednak zwyciężyła w nim dusza śpiewaka.

Jego debiutem był występ na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu – zaprezentował się jako Muezin w «Casanovie» Ludomira Różyckiego. Potem był Edgarem w «Łucji z Lammermoor» Gaetano Donizettiego i Stefanem w «Strasznym dworze» Stanisława Moniuszki.

Następnie jego kariera przyśpieszyła. Zaczął śpiewać w Operze Krakowskiej i w Teatrze Wielkim w Warszawie. Śpiewał partie Jontka w kolejnej operze Stanisława Moniuszki «Halce» oraz był Faustem w operze Charlesa Gounoda.

W roku 1966 został członkiem zespołu «Deutsche Staatsoper» w Berlinie. Od tego czasu rozpoczął międzynarodowe nieustanne tourne po najbardziej prestiżowych operach świata w Nowym Jorku, Barcelonie, Chicago, Madrycie, Rzymie, Salzburgu, Wiedniu i wielu innych miastach Europy i świata znanych ze swoich sal operowych.

W ciągu wielu lat wspaniałej kariery Wiesław Ochman nagrał ponad pięćdziesiąt płyt ze swoimi partiami śpiewaczymi w operach «Salome» Richarda Straussa, «Idomeneo», «Missa solemnis c-moll» Wolfganga Amadeusza Mozarta, «Stabat mater» Antonina Dvoraka, «IX symfonii» Ludwiga van Beethovena.

Wiesław Ochman z powodzeniem próbował swoich sił jako reżyser. Z sukcesem wyreżyserował między innymi «Don Giovanniego» Wolfganga Amadeusza Mozarta, «Traviatę» Giuseppe Verdiego, «Carewicza» Ferenza Lehara i «Carmen» Georgesa Bizeta.

Znany jest także z działalności charytatywnej. Z okazji dwusetnej rocznicy urodzin Adama Mickiewicza śpiewak zebrał prace polskich malarzy, które następnie zostały wystawione na licytacji w Konsulacie Generalnym Rzeczpospolitej Polskiej w Nowym Jorku. Pieniądze z akcji zostały przeznaczone na remont muzeum polskiego wieszcza w Wilnie. Ochman dał też tam wspaniały recital, po którym odbyła się kolejna aukcja obrazów zebranych przez artystę, tym razem na rzecz Stowarzyszenia «Nasza Częstochowa», które przekazuje pieniądze na polską kulturę i na stypendia dla zdolnych młodych artystów. Artysta zajmuje się także malarstwem plenerowym.

Wnukiem Wiesława Ochmana jest Krystian Ochman, z którym Wiesław Ochman czasami występuje na scenie. Krystiana Ochmana polscy widzowie pamiętają z 11. edycji znanego programu «The Voice of Poland» oraz z występu w Eurowizji w roku 2022. Do tej pory wnuk Wiesława Ochmana wydał dwie płyty: «Ochman» i «Testament».

Dzieci artysty nie poszły w ślady ojca, Maciej pracuje w branży telewizyjnej, a jego siostra Małgorzata ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Zarządzania. Ukochana żona polskiego tenora, Krystyna, zmarła w roku 2022.

Wiesław Ochman otrzymał wiele nagród, między innymi Order Odrodzenia Polski i Order Uśmiechu. Sił witalnych, poczucia humoru możemy mu pozazdrościć, a jednocześnie cieszyć się, ze kultura Polska ma takiego wybitnego śpiewaka operowego.

Wiesław Pisarski,
nauczyciel języka polskiego skierowany do Kowla przez ORPEG

Na zdjęciu:  Klatka z nagrania wspólnego występu Wiesława i Krystiana Ochmanów