Kontynuując serię biograficznych szkiców o Polakach, którzy w 1939 roku trafili do niewoli sowieckiej, przedstawiamy naszym czytelnikom historię Stefana Smolińskiego.  

Wojna diametralnie zmienia losy ludzi, którzy jeszcze wczoraj żyli w spokojnym, ustalonym trybie, zajmowali się swoją pracą, myśleli o przyszłości dzieci… Nasz kolejny szkic traktuje o losie Antoniego Mańkowskiego, który w wieku 28 lat, podobnie jak tysiące innych Polaków, bronił Ojczyzny przed agresją niemiecką.

Bohaterem naszego kolejnego szkicu jest Władysław Nędzi. Podobnie jak inni, z 25 tys. polskich żołnierzy, we wrześniu 1939 r. trafił do obozu pracy NKWD nr 1. Przypomnijmy, że ponad 17 takich placówek znajdowało się na terenie dzisiejszego obwodu rówieńskiego.  

Bohater następnego naszego szkicu w 1941 r. bez wszczęcia postępowania kryminalnego został skazany na osiem lat pozbawienia wolności w obozach pracy.  

Kontynuując temat o polskich jeńcach wojskowych proponujemy Czytelnikom zapoznanie się ze szkicem biograficznym Tadeusza Lechowicza.

Nasz kolejny szkic opowiada o zwykłym, niepozornym nauczycielu, który marzył o cichym życiu w kręgu swoich uczniów i rodziny, jednak koleje życiowe odmieniły jego spokojny byt.  

O drugiej fali deportacji Polaków na Sybir wspomina Wacława Całowa, nauczycielka liceum i gimnazjum w Zdołbunowie. Z zesłania udało się jej wydostać z Armią Andersa. Zachowując oryginalną pisownię przedstawiamy notatki, zrobione przez nią w 1943 r.

Funkcjonariusze NKWD znaleźli u Stefanii Kurzweil dziennik, z którego wynikało, że jest wielką patriotką i nie zgadza się z ideą komunizmu. Dołączono go do śledztwa jako dowód przeciwko niej.

W kolejnej publikacji omawiamy temat represjonowanych polskich żołnierzy, którzy w 1939 r. trafili do niewoli radzieckiej i przebywali w obozach pracy na terenie współczesnego Obwodu Rówieńskiego.  

Kontynuując temat polskich jeńców wojennych polecamy czytelnikom szkic biograficzny o kapralu Wojska Polskiego Józefie Putryczu. Podobnie jak wspominany przez nas poprzednio Karol Bielakow, w okresie od października 1939 do lipca 1940 r. przebywał on na placówce obozowej nr 11 «Sapożyn» (wieś Sapożyn wieś Sapożyn w rejonie korzeckim w obwodzie rówieńskim).