Kolejny rok dobiega końca, więc nadchodzi pora na podsumowania. Tym razem «Monitor Wołyński» ma jeszcze jeden – świąteczny – powód do refleksji: dziś oddajemy w ręce naszych Czytelników jubileuszowy, 200. numer.

W redakcji żartujemy, że obchodzimy «dwóchsetlecie» «Monitora».  Spróbujemy więc podsumować to, co udało się nam zrealizować w ciągu ostatniego «stulecia», bo sprawozdanie z pierwszego zrobiliśmy kilka lat temu.

Za największe osiągnięcie tego drugiego «stulecia» uważamy ludzi, którzy nie tylko nam zaufali, ale również uwierzyli we własne siły i zaczęli z nami współpracować. I w tym miejscu należy podkreślić, iż szczególną cechą «Monitora Wołyńskiego» jest to, że tworzą go również ludzie, którzy nie są dziennikarzami, mają jednak dużo do powiedzenia. To skutkowało założeniem nowych, stałych rubryk, które od razu zyskały swoich wiernych Czytelników.

Serhij Hrudniak na łamach gazety opowiada nam o historii piłki nożnej w województwie wołyńskim, szlakiem wołyńskich krzyży podróżujemy razem z Januszem Horoszkiewiczem, krzemienieckie kroniki prowadzi Jadwiga Gusławska, a w stosunki rówieńsko-polskie wprowadza nas swoimi felietonami Ewa Mańkowska.

Swoistą marką «Monitora Wołyńskiego» już od dawna stały się teksty Tetiany Samsoniuk o Polakach, którzy doznali sowieckich represji. Rubryka «Ocaleni od zapomnienia» istnieje już od ponad trzech lat, a artykuły z niej złożyły się na wydanie książki «Jeńcy września 1939», do druku jest przygotowywana kolejna publikacja. Ale chyba najważniejszym rezultatem pracy pani Tetiany są listy od krewnych bohaterów jej tekstów. Trudno jest opisać emocje, które przepełniają nas w chwili, gdy otrzymujemy maile z Kanady, USA, Polski czy Wielkiej Brytanii, a w nich czytamy: «To jest mój dziadek…», «Mama przez całe życie szukała informacji o tacie…», «Przeszedł szlak bojowy z Armią Andersa, a po wojnie zamieszkał w…», «Dziadek zawsze wierzył w ludzi… Żałuję, że nie dożył tych dni, żeby zobaczyć, że jednak kogoś obchodził ich los…» W takich chwilach rozumiemy, że to, co robimy ma sens i jest bardzo ważne dla naszych Czytelników.

Nie sposób tu pominąć przykładu szkiców o braciach Kazimierzu i Janie Jaźwińskich, rozstrzelanych przez NKWD. O pierwszym z braci Tetiana Samsoniuk napisała w nr 23 (199) z 7 grudnia 2017 r., o drugim opowiada w dzisiejszej gazecie. W trakcie opracowania tekstów udało się nam nawiązać kontakt z wnukiem Jana Jaźwińskiego, dzięki któremu dowiedzieliśmy się o losach rodziny Jaźwińskich, znanej w międzywojennym Równem.

Ogromnej pomocy w pracy nad gazetą udzielają nam nauczyciele delegowani na Ukrainę przez Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG). Piszą oni o życiu codziennym organizacji, w których pracują, pomagają nam również poprawiać błędy w tekstach. Od tego numeru wprowadzamy nową rubrykę do naszej gazety – «ABC kultury polskiej». Prowadzą ją Gabriela Woźniak-Kowalik i Wiesław Pisarski – nauczyciele delegowani przez ORPEG na Wołyń. Nasi Czytelnicy mieli już możność poznać tych autorów. Pani Gabriela jest na Wołyniu od niedawna, ale już zdążyła napisać kilka ciekawych tekstów dla naszego dwutygodnika. Pan Wiesław natomiast już od wielu lat relacjonuje życie miejscowych polskich organizacji w Kowlu i Łucku. Bez jego tekstów trudno już sobie wyobrazić «Monitor».

Coraz częściej na pocztę redakcyjną «Monitora» otrzymujemy relacje z różnych wydarzeń mających miejsce w polskich organizacjach. Piszą je zarówno prezesi, jak i zwykli członkowie towarzystw z Równego, Zdołbunowa, Dubna, Korca, Kowla, Lubomla, Lubieszowa, Beresteczka, Czortkowa, Husiatyna, Krzemieńca, Tarnopola i innych miejscowości. Jest to pozytywny skutek przeprowadzonych przez nas szkoleń dla liderów organizacji polskich Łuckiego Okręgu Konsularnego, z którymi podzieliliśmy się wiedzą na temat informowania o działalności swoich ośrodków.

Drodzy Czytelnicy i Współpracownicy, dziękujemy za wspólnie spędzony rok, jak również za to, że byliście i jesteście razem z nami. To dzięki Wam świętujemy dziś 200. numer «Monitora Wołyńskiego». Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Wam wszystkiego najlepszego! Spotkamy się w Nowym Roku!

MW

CZYTAJ TAKŻE:

«MONITOR ŻYŁ, ŻYJE I ŻYĆ BĘDZIE!» ŻYCZENIA Z RÓWNEGO NA 200 NUMER MONITORA!